Dur Gitme
Dur gitme diyemedim ya…
Ardından bakarken
İçimden bir parça koptu sanki.
Gözlerim ardına takılı kaldı,
Seslenmek istedim yapamadım.
“Beni bırakıp nereye gidiyorsun?” diyemedim.
İlk defa yolumu şaşırdım,
Nereye gideceğimi bilemedim.
Sen çekip gittin belki,
Ardında bir garip bıraktın.
Sesim soluğum kesildi,
Yutkunamadım…
Zaman durdu o anda,
Dakikalar atmaz oldu.
Kalabalıklar içinde
Yapayalnız kaldım.
Ağlamak istemedim ama
Yanaklarım ıslanmış.
Gidenin ardından bakmak
Ne zormuş meğer…
Uzattığın el
Boşlukta kaybolurmuş.
Hiç olmadığı kadar
Kaldırımlar uzarmış,
Ağustosta bile
Kış yaşanırmış…
Sen gel, onu kalbime sor —
Kış mevsimi de neymiş.
Sana haksızlık edemem,
İnan ki…
Haklıydın aslında,
Haksız olan bendim.
Gecikmiş bir sevdaydı benimkisi,
Sustum artık…
Konuşmanın anlamı kalmadı.
Ardından bakarken
“Dur, gitme…” diyemedim.
Eyyüp Balta