"Vuran Gitti" şiiri, insan ilişkilerindeki hayal kırıklığını, sadakatsizliği ve özellikle "dost kazığı" olarak tabir ettiğimiz o ağır sitemi oldukça dokunaklı bir dille işliyor.
​Şiirin genel havasına baktığımızda, şairin büyük bir güvenle sırtını yasladığı dağların (dostlarının) aslında birer yanılsama olduğunu görüyoruz. İşte öne çıkan temalar:
​Güven ve İhanet: Şair, "ser verip sır vermediği" kişilerin, ihtiyaç anında yanında durmak yerine onu yerlere sermesinden yakınıyor. Özellikle "Dost ateşi yaktı, düşman gaz verdi" dizesi, dışarıdaki düşmandan ziyade içerideki dostun verdiği zararın ne kadar can yakıcı olduğunu özetliyor.
"Ekinler ekmiştim dağ taş yeşersin" ifadesiyle verilen emeğin, tam hasat zamanı (harmanlanırken) "muhannet" yani alçak/korkak kişiler tarafından talan edilmesi anlatılıyor.
​Yalnızlık ve Ölüm: Şiirin finali oldukça çarpıcı. Şair daha ölmeden, sevdiklerinin (başta sarı lalem dediği gönül verdiği kişinin bile) elinde kürekle toprağını kazmaya gelmesi, insanoğlunun vefasızlığını sert bir gerçeklikle yüzümüze çarpıyor.
​Şiir, halk şiiri geleneğine yakın bir üslupla, 11'li hece ölçüsü hissi uyandıran bir yapıda yazılmış. Samimi, sitemkar ve hayatın acı gerçeklerini olduğu gibi yansıtan bir eser. Şair, bencilliğin ve çıkarcılığın insanı nasıl başkalaştırdığını "aynadaki görünmez yüzler" metaforuyla çok şık anlatmış.
Tebrik 5.