Gece sessiz, yalnızım yine
Ama hep hayalin aklımda
Ellerim hâlâ sen kokuyor
Cildime yapışan bir iz gibi…

Gözlerin gözlerimde
Her anı durduran bir yıldız gibi
Rüzgâr soruyor: “Nasıl dayandın yalnızlığa?”
Bilmiyorum… belki hatıran içindir…

Her gece yeniden tutuşur içimde
Bir kıvılcım gibi, hep senle…

Sessiz sokaklar, yıldızlar uzak
Ama adını fısıldarım karanlıkta
Her an yeniden yanar kalbimde
Seninle her gece bir hikâye…


Küllerimde sen…
Yanıyorum hâlâ, seninle bir ömür gibi
Her rüzgâr hatırlatır seni
Sönmeyen bir ateş oldun kalbimde…

Küllerimde sen…
Her düşte sen, her hayalde sen
Sönmeyen bir ateş oldun kalbimde
Hep sen…

.
Yıldızlar uzak, sessizlik içimde
Ama hatıran her nefeste
Kül olmuş bir aşk, ama hâlâ canlı
Her an seninle dolu gecelerim…

Yeniden… tekrar tekrar
Kül rüzgârında dans eder hatıralar
Gece yarısı benimle
Sen ve ben… küllerde kaybolan…

Küllerimde sen…
Yanıyorum hâlâ, seninle bir ömür gibi
Her düşte sen, her hayalde sen
Sönmeyen bir ateş oldun kalbimde…

Gece sessiz, yıldızlar sönerken
Adını fısıldarım rüzgârda
Her nefeste, her anımda sen
Sönmeyen bir ateş oldun kalbimde…