4
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
166
Okunma

Üzülme gönlümde yangınlar varsa
Kül olup savrulan duman utansın
Sen diye attığım dualar varsa
Adını unutan zaman utansın
Sevda dedik, ömür dedik yalandı
Gözlerin en güzel liman sandı
Bir gün bile gerçek olan kalmadı
Yalanla kalbimi yoran utansın
Gidene “kal” demek acıyı büyütür
Sessizlik içimde fırtına götürür
Her hatıra gelip kalbimi oturur
Maziyi diriltip yakan utansın
Ben seni kendimden fazla sevmiştim
Uğruna gecemi sabaha devirmiştim
Bir tebessümüne ömür vermiştim
Sevgimi hiçe sayan can utansın
Bir avuç hatıra kaldı elimde
Ne bahar yeşerir artık dilimde
Sensizliğin yükü çöktü belimde
Bu yükü omzuma koyan utansın
Gözlerim yollarda seni ararken
Kalbim her çarpışta seni sorarken
Bir yabancı gibi çekip giderken
Beni yarı yolda koyan utansın
Aşk dedik, masaldı, düştü dilime
Her sözün zehir oldu benim halime
İnandım en saf en temiz halinle
Güvenimi yerle bir eden utansın
Artık ne döneni kabul ederim
Ne geçmiş yarayı tekrar dikerim
Ben kendimle yeniden var olurum
Giden değil… gideni seçen utansın
@NURAL BEKTAŞLI
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.