2
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
58
Okunma
bir vakitler
bayram sabahları
annesiyle babasının elini öpen
içli bir çocuktum ben
toprağın nabzında büyüyen
nazenin bir çarpıntıydım
yankı ile yazgı arasında
çiçekli salıncaklarda sallardı beni hayat
bir eşiğin üstünden atlarken
eflatun ürperişler dökülürdü omuzlarımdan
babam
sahiplenip asi rüzgârları
sustururdu cellat yüzlü taşları
annem
yangınlar öğütürdü
elleri küle dönsün diye
ve küllerin içinden
ay bakışlı kızlar doğsun diye
tenhalarda dolaştırıyorum şimdi gözlerimi
yüzümü yer kabuğuna
sesimi çıngıraklı rüyalara
gömüyorum
gölgem tutuyor yasımı
sıkı sıkı
bense
çocukken topladığım şekerler gibi
bir mendilde saklıyorum bayram sevinçlerimi
elim boş gitmemek için
yerin kalbinde bekleyen
annemle babama..
hulyaperest
5.0
100% (4)
Cevap Yaz