Son kez baktim, gözlerine.
Kurumuş dalda, savrulan bir yapraktir, hasretim.
Bu veda son olacak desen de,
İçime çektim kokunu..
Bin yıllık aşklar geçti, gözlerimden.
Ne kavuşmak var, yuceliginde.
Ne unutmak var özlemlerinde..

Uzayan gecelerde, geçse de ömrüm.
Yıldızlar yağıyor, uykusuz gecelerime.
Uzun Vedalarda uslaniyor, çocukluğum.
Karanlık, olanca ağırlığında üstüme.
Sen, uzak yıldızlar kadar uzakta.
Ben, karanlığına düşmüş bi çare.

Ne özlemin bitecek, yüreğim de.
Ne sevdan, ateşi sönecek içimde.

Her ayrılış bir hüzün, bir ağıttır, gözlerimde.
Damla da düşen özlemimdir, hasretin.
Gecenin kasvetli karanlığı çökerken üzerime.,
Titreyen lambanın alevinde üşür..
Yüreğimde sen, titreyorsun..

Yeminler etmiştik, sevdalar üstüne.
Şimdi yokluğunla, sinarsin beni.
Yüklendik hasretler, özlem yükünü.
Deli gönül, ne sustu, ne kabullendi yokluğunu.
Denizler, sakin ve sukun yokluğunda.
Dalgalar, yorgun düşmüş kıyılarda..
Martılar, çığlık çığlığa.
Balıkçı tekneleri, kırık dökük
Fırtına suskun hasretinde..

Öptüğüm, gülüşlerin gelir gözlerime.
Sıcaklığın hala ellerim de, durur.
Her gecenin bir sabahı,
Her sabah, doğan güneşimdin benim.

Ey, gönlümün varı.
Ey, bitimsiz sevdalarım benim.
Hüzünle biten ayrılıklarımsın. Sen..

----------------Haydar ATA -

20 Mart 2026- Saat:0:40