Yaşamın çilesi, eskiyen yüzler.
Doğmadan gülmeye, geçiyor günler.
Şu ömür dediğin, doğumla inler.
Dert yüklü yürekler, ölüm yolcusu.

Yetim öksüz çocuk, gece uyumaz.
Yaşamın cilvesi, on da görülmez.
Ne çeker çileyi, derdi bilinmez.
Keşmekeş dünya da, ölüm yolcusu.

Bir umutla gelir, düşler hayaller.
Kimi güler kimi, güldü sayarlar.
Babasız yavruyu, bir de döverler.
Şu kısacık ömür, ölüm yolcusu.

Bir türlü bitmedi, zalim kötülük.
Tanrı bile sessiz, sürer rezillik.
Zalimler dünyası, haksız vezirlik.
Hakka giden yolda, ölüm yolcusu.

Yıkılmış virane, yurdu yuvası.
Dışarı fırtina, tufan arası.
Korkuyla kaplıdır, gece karası.
Garip kuş uçuyor, ölüm yolcusu.

Aşık ATA’m der ki, yaşam çilesiz.
Bir çıkmaza düştü, yürek çaresiz.
Bir umutla barış, dünya habersiz.
Ansızın bitecek, ölüm yolcusu.

----------------Haydar ATA --
07 Mart 2026- Saat:17:50