Medine bağından, bir müjde yayıldı,
Şifa veren gücü, her yere duyuldu.
Resul’ün dediği, bir hadis sayıldı,
Dertlere dermanı, katar çörek otu.

Peygamber dilinde, övülen de budur,
İçene afiyet, kalbe de huzurdur.
Gönül sarayında, sönmeyen bir nurdur,
Şifa deryasını, satar çörek otu.

Balla karıştırıp, içince bir şifa,
Vücut temizlenir, biter her bir cefa.
Sünnete uyanlar, sürmez mi hep sefa?
Gönül mülkünde hep, yatar çörek otu.

Küçücük tanesi, kapkara bir renktir,
Eşi bulunmayan, ilahi bir cenktir.
Sanki bin ilaca, bedel olan denktir,
Zehirli marazı, atar çörek otu.

Mevla’mız lütfeder, bizlere hep bunu,
Getirir her türlü, marazın da sonu.
İhlasla çözeriz, biz de gizli konu,
Dertleri kökünden, tutar çörek otu.

Tarlada baş verir, inciye hep döner,
Hastalık ateşi, onunla tez söner.
Şifayı bulanlar, Hakk’ı her an anar,
Halsizliği kökten, yırtar çörek otu.

Peygamber sofrası, onsuz hiç kurulmaz,
İhlasla içene, bir hesap sorulmaz.
Dertlere karşı hiç, yorgun da durulmaz,
Bitkinliği yere, çatar çörek otu.

Ezilse kokusu, yayılır her yana,
Şifasın gizlemiş, Yaradan bu cana.
Gelsin de faydasın, görsün her insana,
Cismin cevherini, tartar çörek otu.

Ölümden gayrıya, çaredir bu denir,
En eski çağlardan, beri hep övülür.
Göklerin katından, yere de serilir,
Bereketten yana, artar çörek otu.

Can Zehra der ki bu, kutlu olan izdir,
Hakk’ın hazinesi, bize olan gizdir.
Sünnet ışığı hep, bizlere bir özdür,
Kara dertleri hep, yutar çörek otu.

Güneşin Kızı Zehra

Dost Kalemlerden İnciler;

Toprakta can bulur, sofrada bereket,
İnanan gönüle, verir hep hareket.
Sünnet-i Seniyye, büyük bir hakikat,
Ömre bin afiyet, katar çörek otu.……Ebuzer Özkan

Mutluluk her şeyi almak değildir
Fazilet çokluğu bulmak değildir
Yalnızlık çaresiz kalmak değildir
Derdi parça parça satar çörek otu….hosoğlu