2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
82
Okunma
Bir kadın var, günümü aydınlatan,
Bir kadın var, rüyalarımı süsleyen.
Bir kadın ki; vicdanıyla yer göğü inleten,
Bir kadın ki; bir bakışı dünyalara bedel...
Bir kadın var işte, gel de sevme!
Gülüşüne iki cihan feda edilir.
Varlığıyla can verir, nefes olur ömrüme,
Ben bu kadını, canımdan çok severim.
"Nasıl sevdin bu kadar uzaktan?" dediler,
Gülümsedim ve dedim ki;
Eli elime değmedi belki,
Göz göze gelip de sükut etmedik ama...
Ben o kadının en çok yüreğini sevdim,
Saflığını, o çocuksu doğallığını sevdim.
İçindeki o bitmek bilmez iyi niyeti,
Ve bakmaya kıyılamayan ela gözlerini sevdim.
Bir kadın sevdim; yüreği tertemiz,
Bir kadın sevdim; mahcup ve masum.
Bir kadın sevdim; bakışı ela, sözü vefa...
İşte ben o kadını, her şeyiyle çok sevdim.
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz