Yoxluğunda özümə gəlmirəm, ey yar, seyr fil-mənam…
Kəkilin toxunar bədənimə; divanəyəm hər dəm, Leyli mənəm…

Pərdələri möhkəm bağladım,
Otağım işıq almır.
Bir varmış, bir yoxmuş dünya;
İyirmi il əvvəl sol yanımda
Sənin varlığınla gülüstan imiş dünya.

Yatmışammı, oyağammı bilmədim; sənsiz hər dəm viran mənəm!
Sınağa çəkmə məni, yar, dilsizəm; hər dəm tənha mənəm!

İyirmi dəfə döndü dünya,
İyirmi dəfə ağladı dünya,
İyirmi dəfə döyündü, dayandı.
Və yoxluğunda neçə sevgilər
Cücərib çiçəyə durdu...

Yuxudurmu, gerçəkmi bilmədim; qəlbi-nalan mənəm!
Bu gün xarabatdır; bəndəniz, ey yar, seyr fil-mənam!

İyirmi dəfə dağıldı ümidlər,
Kəlmələr sancıdı yoxluğunda.
Acı reseptlər yazdı həyat,
Arsızcasına çəkildi sonra
Sahilləri döyən buludlar...

Yatmışammı, oyağammı bilmədim; sənsiz hər dəm viran mənəm!
Sınağa çəkmə məni, yar, dilsizəm; hər dəm tənha mənəm!

İyirmi dəfə qaraldı dünya,
İyirmi dəfə ulduzları salamladı,
Yoxluğunda bir varmış,
Varlığında bir yoxmuş, ey bivəfa.

Yuxudurmu, gerçəkmi bilmədim; qəlbi-nalan mənəm!
Bu gün xarabatdır Hakan; bəndəniz, ey yar,
seyr fil-mənam…
Seyr fil-mənam…
Seyr fil-mənam…