Sevgili Nidanur;

Maharetli ve duygu dolu kaleminden bir teslimiyet, sadakat ve mutlak güven temaları üzerine kurulu, oldukça dramatik bir dille yazmış olduğun muhteşem bir sevda şiiri okudum.

"Diz çökmüş bir dev" ve "fırtınasından yorulmuş bir deniz" cümlelerinden anladım ki, bu sıradan bir boyun eğme değil; çok güçlü, gururlu bir karakterin sadece sevdiği kişi karşısında yorgun düşüp ona sığınma isteğidir.

Bir aidiyet duygusu vardı mısralarda. Sevilenin göğsünün tek vatan olarak tanımlanması buna işaretti. "Alındaki mühür" ve "kor gibi basılan ad" kelşmeleri bu aşkın kaçınılmaz bir kader olarak kabul edildiğini de vurguluyor.

Mısralarda geçen "Mertlik" ve "söz" kavramları ise muhatabının verdiği sözü belirtiyor. Şair için bir anlamda hayata tutunma dayanağı olduğunu gösteriyor. Bu sözün bozulması, şair için sadece aşkın bitmesi değil, can evinin anlamını yitirmesi anlamına da geliyor.

Son mısrada geçen,

"Sen yoksan bu hikâyede,
Ben kendi masalımın altına bile imza atmam."

ifadesi, sevgilinin olmadığı bir hayat senaryosunda şairin kendi varlığını bile reddedeceği anlamına geliyor bana göre. Gururunu çiğnemeden ama ruhunu tamamen karşı tarafa emanet eden, sözün namus sayıldığı sarsılmaz bir bağlılığı anlatmışsın.
Düşündürücü, mutlak bağlılığın merkeze alındığı harika ve çok da özel bir şiirdi.

Emeğine, gönlüne sağlık.
Sevgiyle kal.

Günaydın değerli dost güne şiirle başlamak güzel. Selamlar.