Önce bir gençlik rüyası
Bu hayat
Sonra bir anılar ormanı
Bu hayat
Kiminin geçsin gitsin dediği
Kiminin bitmesini hiç istemediği
Bir yol gibi uzayıp giden
Bu hayat

Bir gün güneş doğar yüzüne
Bir gün yağmur düşer içine
Ama yine de yürür insan
Kendi hikâyesinin peşine

Bu hayat, bir ince yol gibi
Kimi zaman diken kimi zaman gül gibi
Bir düş kurarsın savrulur rüzgârda
Ama umut saklıdır yarınlarda
Bu hayat, bir yarım türkü gibi
Bazen sessiz bazen deli gibi
Her karanlığın içinde bir ışık
Her gecenin ardında sabah gibi

Bir fotoğraf kalır yıllardan
Solmuş bir yaz hatırası
Bir kahkaha çalar kulakta
Sanki dünün hatırası
Yollar değişir, dostlar azalır
Ama kalpte izler kalır
Bir çocuk gibi bakarsın göğe
Belki bir umut doğar diye

Eğer bir gün yorulursan
Başını göğe kaldır
Yıldızlar da bir zamanlar
Karanlıktan doğar

Bu hayat, bir yol hikâyesi
Bazen yara bazen nefesi
Ama yine de yaşamak güzel
Bir umut varsa kalbinde
Bu hayat, bir rüzgâr gibi
Gelip geçer sessizce
Ama bir iz bırakır
Kalbimizin içinde