Şükür bahar geldi açtı çiçekler,
Gökten yere indi nurlu melekler.
Güneşi görünce coştu yürekler,
Toprağın bağrından fışkırır hayat.

Dereler çağlayıp bendini aşar,
Dağlarda kar erir ırmaklar taşar.
Doğadaki canlar şevk ile yaşar,
Toprağın bağrından fışkırır hayat.

Cemreler düştükçe yandı ovalar,
Kuşlar bayram eder şendir yuvalar,
Baharda şenlenir sıcak havalar,
Toprağın bağrından fışkırır hayat.

Kuzular meleşir sarsar dağları,
Yeşiller kuşattı eski bağları.
Yıktık kıştan kalan paslı ağları,
Toprağın bağrından fışkırır hayat.

Bülbülün avazı deldi geceyi,
Aşk ile çözüyor her bilmeceyi.
Çiçekler ezberler kutsal heceyi,
Toprağın bağrından fışkırır hayat.

Al, yeşil, mor fistan giydi yamaçlar,
Göğe selam çaktı dimdik ağaçlar.
Bitti o kıtlıklar doydu tüm açlar,
Toprağın bağrından fışkırır hayat.

Damarda kan coşar durmaz yerinde,
Bir şenlik kurulur kalpte derinde.
Bayram havası var tan seherinde,
Toprağın bağrından fışkırır hayat.

Kelebek kanadı ipekten ince,
Süzülür havada huzur gelince.
Şükreder her zerre kendi dilince,
Toprağın bağrından fışkırır hayat.

Bülbülün figanı güle dokunur,
Yaprağın üstünde rahmet okunur.
Sanki her bir köşem ipek dokunur,
Toprağın bağrından fışkırır hayat.

Yamaçlar yeşile her gün boyanır,
Uykudan mahlukat elbet uyanır.
Garip olan gönül aşka dayanır,
Toprağın bağrından fışkırır hayat.

Rüzgarın ıslığı dalları sallar,
Bal ile doluyor petekte ballar.
Bayramlık giyinmiş sanki bu yollar,
Toprağın bağrından fışkırır hayat.

Gökkuşağı sarar göğün yüzünü,
Siler yüreklerden keder, hüzünü.
Doğa söyler bize bahar sözünü,
Toprağın bağrından fışkırır hayat.

Dertler geri kalsın sürün sefayı,
Güneşle paylaşın bunca vefayı.
Bahar müjdeliyor artık şifayı,
Toprağın bağrından fışkırır hayat.

Zehra coştu yine vurdu sazına,
Hasretle sarıldı bahar yazına.
Doyulmaz vatanın işve nazına,
Toprağın bağrından fışkırır hayat.

Güneşin Kızı Zehra