Bir bahar akşamı düşmüştü sahile
Rüzgarları taşıyan mevsimler sıcaktı artık
Deniz kenarında küçük bir koyun ucundaydim
Şiirler yazmıştım duygusal aklımla
Sevda kelebeği yüreğimde ne hayaller canlanmışti aşk aşk aşk uğruna
Gençlik başımda dumandi
Kalbim koptu kopacak heyecandan
Yanlis sözcükler cikmaktaydi ağzımdan
Yersizdi saskinligim çoğu zaman
Bir güzelin hasretinden yandı ha yandı şarkısı dilimdeydi
Küçüktü basitti karmaşık hesabım yoktu
Verimlilik prezantabl bilmedim
Doğal natürel olduğu gibiydim
Ne eksik ne fazla
Şu anda olduğum gibi
Hep baskalari vardır hayatımda

Bir gün sahilde kasırga koptu
Fırtınalar esti anıların üstüne
Sevdiklerimi koparıp attı yüreğimden
O çok sevdiğim insan dönüp bakmadı yüzüme
Öylece sökülüp kaldım pencerede
Kapılar kapandı her açtığımda yüzüme
Kolay değildi tek başına koca dünyada mucade etmek
Tek başına göğüs germek zorluğa
Hem okumak hem çalışmak hem sevdayı yatırmak koynuma
Hayatta destek görmemek en yakınlarından
Zordur varlık içinde yokluk yaşamak

Ne çok sevmiştim seni
Ne çoktu tasidigim sevgi
Koca kainata dahi yeterdi
Akittigim gönül seli

Sen beni sevmiştin önce
Ben kültürel farklılıklar gozetmemistim
Sonuçta bende ODTÜ mezunu değildim
Hatta üniversitesiye bile gidememiştim parasızlıktan

Yokluğum hiç dert olmadı başıma
Yokluğu her zaman sevdim
Yoksulluğu şeref olarak taşıdım yaşamda
Alcalmadim kimsenin karşısında

Ben Elif gibi dik dururken
Sen uydun anne babanın lafına
Ben sana cennet vaadetmedim
Sen koştun benim yanıma
Bendeki beklentilerin değişti
Üç günlük hayatta

Üç günlük hayatta
Üç kuruşluk dünyanın
Beş para etmez insanlarına
Beni rezil ettin

Olsun gozum olsun ne olacaksa olsun