Herkes sevdiğine canla koşarken
Sevmekten korkmalar sana mı kaldı
Kuşlar çör çöpünen yuva yaparken
Dünyamı yıkmalar sana mı kaldı

Saygıyla önünde eğildim diye
Bunca nazın niye sevildim diye
Yüzünü çevirip benden öteye
Kendinden çıkmalar sana mı kaldı

Dağ dağa yanaşır gelir yan yana
Engeller çekilir türlü taşkına
Kalbimin sultanı gönül köşküne
Pranga takmalar sana mı kaldı

Seven sevdiğini sarıp sarmalar
Terk edip gitmiyor hayal kurmalar
Kapıları çarpıp seyre durmalar
Uzaktan bakmalar sana mı kaldı

Neyimiz eksikti neyimiz yoktu
Gereksiz nedenler nereden çıktı
Derdi verem olan hayattan bıktı
Gemiyi yakmalar sana mı kaldı

Yürekten sevene karşı çıkıpta
Toplamak kolay mı kırıp döküpte
Bahtına kahredip başın alıpta
Dağ tepe çıkmalar sana mı kaldı

Zaman bir su gibi aktı çağladı
Bilâl-i şansına kara bağladı
Biz bize geç kaldık yıllar ağladı
Gözyaşı dökmeler sana mı kaldı .... Bilal Karaman