Hep ölüm hak derler ya
hak bana vaktinden önce geldi anne.
Daha gülmeye yeni başlamışken
süt benizli gül yüzüme, yel değdi anne.

Bir eşkiya kesti yolumu
kurşunun gözü kördü diyemem
vicdanın rengi kömürdü anne .
Daha bahara varmadan ömrüm
biri kalemimi kırdı
biri beştaşımı dağıttı
biri bahçemi bozdu
biri gökyüzümü boyadı siyaha
biri denizimi boşalttı
biri hiç yere ülümümü başlattı anne.

Ne kaldı geriye
kimin kazancı oldu, bu cansız beden
beni soluksuz bırakmak da mı yaşamaya dahildi anne.

Beyaz bir mendille sevilme çağında
beyaz bir kumaşla sarılmak da varmış.
Hakkım helaldir derken, cana kıyanlar hariçdi anna
Çocuklar daha çok ölür oldu
daha çok annelerin eli semaya kalkıyor
Dünya daha çok kirleniyor
temizlensin diye sayısız anne tırnaklarıyla yüzünü yırtıyor.
Ay şahit buna, güneş şahit
bir çocuk bu evrende artık, doğmak istemiyor.

Kirli dünyada
kirlenmeden temiz kalmak meziyettir
vicdan yoksa insanlarda ,
gayrı yaşamak eziyettir anne.
Şimdi iki metre toprak altı gurbet oldu bana
artık açılan kapısı yok, bu çukurun sana.

Biliyor musun anne,
sıratı yürümek,çocuk oyuncağıymış
bunu büyükler unutup, ölünce de sorun etmişler.
ben vaktinden önce, veda ettim dünyaya
sen yaşamadan sakın ha gelme yanıma anne.

Baki Şenel 12.12. 2025