Şair, "Her Adem oğluyla eyleme kelam" diyerek aslında çok modern bir soruna parmak basmış: Enerjimizi ve vaktimizi kime harcadığımız. Herkesle her şeyin konuşulmayacağını, dostu seçerken "yüzdeki maskelere" değil, o yüzün ardındaki niyetin "gönül yıkıp yıkmadığına" bakılması gerektiğini çok duru bir şekilde hatırlatıyor.
Dünya yükünü fazladan taşıma" uyarısı harika. İnsanın sadece başkalarına değil, kendi dizlerine (yani gücüne ve sağlığına) karşı da sorumlu olduğunu, taşıyamayacağı yükün altına girmemesi gerektiğini çok naif bir şekilde işlemiş."Dostluk çekini zamanında öde" benzetmesi çok vurucu. Dostluğu sadece bir duygu değil, bir sadakat borcu olarak tanımlaması şiire farklı bir ağırlık katmış.Finalin Sıcaklığı: Son dörtlükte "Ateşsiz ocak yanmaz" diyerek aşkın ve sevdanın yakıcılığını hatırlatması, şiirin o öğretici havasını bir anda duygusal bir derinliğe çekmiş. Yani hayat sadece tedbir değil, aynı zamanda o "közde yanma" cesaretidir de diyor sanki.Kısacası; bu şiir sadece kafiyeli dizelerden ibaret değil, "doğru insan kalabilme" çabasının bir özeti. Samimi, sarsıcı ve çok bizden.

Güzel bir eser, değerli dost kalemden
Kutladım yürekten, yalansız ve riyasız
Gönlüne, ömrüne bereket
Şiirle kal, sevgiyle kal, dostça, sağlıcakla ve hoşça kal