Yasaklayım aşka sanki,
Kalbime kilit vurulmuş gibi.
Ne sevebilirim,
Ne de sevilebilirim.

Bütün duvarlar yıkık,
İçimde kırık her an.
Sözcükler susmuş,
Gözlerimde hüzün, kalan tek iz bu.

Bir zamanlar umut vardı,
Şimdi kaybolmuş bir iz gibi.
Aşk mı, hayal mi bu?
Bilmiyorum, kırık bir kalp…

Düşlerim solgun,
Zamanın yükü ağır,
Hatıralar bir yara daha açıyor,
Beni, benden alıyor.

Sonbahar da yürürken,
Kimse elimi tutmadı,
Ve ben,
Bir başıma kayboldum, yitirildim.

Bütün bu kalp kırıklıkları,
Birer hatıra mı, yoksa bir ömür mü?
Ya da belki de,
Sonsuza kadar sürecek bu hüzün…

Bir çığlık var içimde,
Duyulmaz, kaybolur rüzgarda.
Her bir adımımda,
Bir parçam daha ölüyor karanlıkta.

Hayaletim gibi,
Yalnız, kaybolmuş ve hüzünlü.
Aşk mı, savaş mı bu?
Bilmiyorum, sadece kırık bir kalp…

Düşlerim bile soluyor,
Zamanla yorgun,
Her hatıra daha acı,
Bir yara daha açıyor içimde.

Sonbahar da yürürken,
Kimse elimi tutmadı,
Ve ben,
Bir başıma kayboldum, yitirildim.

Bütün bu kalp kırıklıkları,
Birer hatıra mı, yoksa bir ömür mü?
Ya da belki de,
Sonsuza kadar sürecek bu hüzün…

Sonsuza kadar,
Kaybolurum her adımda,
Bir aşk mı, bir hayal mi bu?
Bilmiyorum, belki de hiç varmadım…
Hasan İsra Yıldırım (CY)