Sevenler sevilmez
Sevda yüreğe ağır, göze görünmez

Şu dünyanın haline bir bak
Dönüyor ama kimse yerinde değil

Herkes bir acıda
Ağrıyor içimizde biriken yıllar

Herkesin yüreği sonbahara dönmüş
Sokaklar gibi sararmış kalpler

Kimse bilmez kimsenin derdini
Çünkü herkes kendi enkazında sessiz

Herkes derdine gömülmüş
Kendi iç çığlığını bile duyamaz olmuş

Sen onu seversin
Bir bakışla kalbini ona verirsin

O gider başkasını sever
Gözleri senin yokluğunda başkasına güler

Sevmenin zulümü bu olsa
Aşk bazen sadece bir kişilik yangın

Ve her şey yeniden başlar:
Zaman sil baştan yazarken kaderi

Sen seversin,
Adını kalbine mühürlersin

O başkasını…
Sana hiç bakmadan geçer gider

Dünya dönmeye,
Güneş doğar ama içimiz karanlıkta kalır

Sevenler sevilmemeye devam eder.
Ve aşk, hep bir tarafın yarası olarak kalır.
Hasan İsra Yıldırım (cy)