Duvarımda gizlenmiş
Bir sır gibi
Şimdilerde yıkılmaya
Yüz tutan

Ah Leyl,

“İçinde, bir çöl derinliği
İçimden, geçerken
Geçirirken
İçini…”

Şu an Arabistan çöllerinden
Geçer gibi
Yol alır gibiyim, desem
Bir yangın dalgasından
Çemberin merkezinden
Şimdilik kısmen
Uzaklaşmaya çalışırken


“Katar’dan çıkıp
Riyad’a doğru, sahraya vurulurcasına
Dönüşe
Sefer ederken….”
Canın…

….

Öyle parçalanırken
Dağılırken
Dönerken, dünya
Nereye doğru gider bilemeden
Zaman
Ve herşey,
Zorla da olsa değişirken


Hakikat nedir ki deme
O, değişmez,
Yalnız ve yalnız
O’dur..

Şimdi

Ben O’nun, sesiyim desem
Hatırlar mısın…
O’nun, sessizliğim desem
Döner misin…

Okumadan, okunmadan da
Duy de sem
Görmeden, dokunmadan da
Bul de sem
İlla…


Öyle yanılgılardasın
Öyle sanrılarda ki;
Öyle hüsranlarda
Ah ene, ente
Bir anla Sen, ben…

Emin ol ki
O başka
Bambaşka dünyalarda da
Bambaşka zamanlarda da
Sevmek nedir bilicem
Seni sevmeyi ,
Yine ve yine bilicem
Anıcam, bulucam
Ve
Sevicem

…

Korkma
Bir gün, bütün, o acılar , dinecek
O kumlar altına girdiğinde
Ve de tozlar gibi savrulduğunda

Bir dünyadan
Bir yaşamdan
Bir zamandan
Bir hayattan
Bir varlıktan geçtiğini bile
Unutacaksın
Ne bir his, olacak
Ne bir düşünce

Herşey, silinip, kaybolup
Yok olup,
Gidecek

…

Ya Habibi
Nahnü…
Lena…
Dönüşecek…