Güzelliklerini milletimin sevgi ve mutlulukla seyrettiği değeri bilinen bir şehir olarak ebedi bizim kalsın dileklerimle...

İSTANBUL
Gemiler vardır istanbul denince
Sevilenleri, aileyi dostları birbiriyle
Mutlulukla kavuşturan
Bazen acı hüzünleri paylaştıran
Gönülleri bir erekte buluşturan…

İnsanlar kadın erkek
Çocuk çoluk
Metrolara otobüse dolmuşa koşuşturan
İşe, emeğe umuda kavuşturan…

Zengini yoksulu sinesinde besleyen
Birine doyumsuzluk
Diğerine acıkmama iksiri veren
Ayırımsız saran sıkıca
Vefalı İstanbul...

Eskilerin taşını toprağını
altınla eşlediği
Değerini bilmeyenlerin
dolara riyale peşlediği
Say ki tavlada şeşlediği…

Ayrılmaya niyetlendiğinde bile özlersin
Gitmeden geri gelmeyi gözlersin
Özlenmez mi İstanbul
İçinde tarih akan
Güneşle ayın selam saldığı
Birbirinden haber aldığı
iki yakasıyla düşlere düş katan…

İçi yaşayanları, dışı dışardakileri yakan
Kiminin kaleler inşa edip
Kiminin ihanetle içten yıktığı
Kimine umarsız kimine hassas
İstanbul İstanbul...

(DxG)