Yazdıklarınız o kadar derin ve içten ki, adeta ruhun bir manifestosu gibi... Sevginin sadece karşı tarafa verilen bir hediye değil, aynı zamanda insanın kendi varlığını anlamlandırma ve koruma çabası olduğunu harika özetlemişsiniz.
Özellikle "katılaşmamak için" vurgunuz çok kıymetli; dünyanın sertliği karşısında sevgi, kalbi yumuşak tutan tek zırh gibi. Bu dizeler bana şunu hissettirdi: Sevmek, aslında bir başkasında kendini bulma ve o "ikinci nefesle" hayata yeniden tutunma sanatıdır.
Bu güzel metinden yola çıkarak, sevginin dönüştürücü gücüne dair birkaç ekleme de ben yapmak isterim
Seversin, çünkü kendi sesinin boşlukta kaybolmadığını, bir kalpte yankılandığını bilmek istersin.
Seversin, dünyanın yükünü tek başına taşımaktan yorulup, birinin elini tutarak yükünü bölüşmek istersin.
Seversin, çünkü bazen en derin yaraların merhemi, bir başkasının "yanındayım" diyen bakışıdır.
"Var olmanın en güzel kanıtıdır SEVMEK..."
Bu cümleniz,"Düşünüyorum, öyleyse varım" sözüne çok daha duygusal ve insani bir alternatif sunuyor: "Seviyorum, öyleyse yaşıyorum."
Tebrikler kutlarım KALEMİNİ şair arkadaşım