4
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
68
Okunma
Ellerim göğe açılır,
Sessizliğin kalbinde bir sır taşırım.
Gece, siyah bir örtüyle sarar beni,
Ve ben, o örtünün içinde ışığı ararım.
Her nefes bir yakarış,
Her gözyaşı bir inci olur.
Karanlıkta parlayan tek şey,
Kalbin derinliklerinden yükselen dua.
Gökyüzü susar, yıldızlar dinler,
Rüzgâr bile nefesini tutar.
Bir kelime, bir niyaz,
Ve bütün evren o kelimeyle yankılanır.
Dua, görünmeyen bir köprü,
Kalpten semaya uzanan bir yol.
Ben, o yolun yolcusu,
Sessizliğin içinde ışığa yürüyen bir kulum.
5.0
100% (7)
Cevap Yaz
