Ramazan
Gece göğün en derin yerine
ince bir hilal aşılır,
sanki semanın kalbine yakılmış
sabırdan bir kandildir Ramazan.
Zaman yavaşlar,
günlerin koşan atları dizginlenir,
dünya gürültüsünü bir kenara bırakır
ve insan ilk kez
kendi kalbinin yankısını duyar.
Ramazan gelince
şehirlerin taş duvarlarına bile merhamet iner,
rüzgâr bile daha yumuşak eser,
kapılar daha ağır kapanır,
sözler daha dikkatli yürür dillerde,
Oruç başlar,
açlık önce midede değil
insanın gururunda Doğar,
Nefs,
yıllarca hüküm süren bir hükümdar gibi
tahtından indirilir,
sabır gelir yerine oturur,
Bir bardak su
okyanuslardan daha değerli olur,
bir hurma
yeryüzünün bütün meyvelerini utandıracak kadar kıymet kazanır,
Çünkü açlık
insanın kalbinde gizlenen
şükrün kapısını açan anahtardır,
Güneş yavaş yavaş iner ufka,
akşamın kızıllığı
sanki sabrın alnına sürülen bir zafer mührüdür.
Ezan yükselir göğe,
o an
gökyüzü kapılarını aralar,
rahmet
sessiz bir yağmur gibi iner yeryüzüne,
Bir lokma ekmek
bir bardak su
saray sofralarından daha görkemli olur,
çünkü o sofrada
sabır pişmiştir,
dua kaynamıştır,
şükür buhar olmuştur.
Sahur vakti,
dünya uyur,
ama gökyüzü uyanıktır.
Gece
siyah bir örtü değil
sırlarla dokunmuş bir atlas olur.
Yıldızlar
dua edenlerin omzuna konan
sessiz kuşlar gibidir.
O vakit insan
dünyanın en kalabalık yalnızlığından çıkar
ve Rabbine en yakın olduğu yere varır.
Ramazan,
kalbin pasını silen bir yağmurdur,
ruhun karanlık odalarına açılan bir penceredir,
Küslükler erir,
öfke yorulur
kibir susar,
Bir selam
altından daha kıymetli olur,
bir tabak yemek
iki kalp arasında kurulan bir köprüye dönüşür.
Zekâtla arınır mal,
fitreyle incelir yürek,
paylaşmak
insanın içindeki en eski iyiliği uyandırır.
Ramazan boyunca
insan fark etmeden değişir.
Sabır
damla damla dolar kalbine,
şükür
yavaş yavaş büyür içinde.
Ve ayın sonuna gelindiğinde
insan anlar ki
değişen takvim değildir.
Değişen kendisidir.
Daha hafif bir kalp taşır göğsünde,
daha yumuşak bir ses çıkar dilinden,
daha merhametli bakar dünyaya.
Çünkü Ramazan
yeryüzüne indirilen bir ay değil sadece.
İnsanın içindeki karanlığa yakılan
ilahi bir ışıktır.
Ve o ışık
bir kez kalbe değdi mi
en uzun geceler bile
sabah olmaya mecbur kalır. 🌙