Sen
En çok uzakken güzeldin ..

Özlerken
Gülüşünden saçılan peri tozundan cümlelerini..
Saçlarımda eserken uzaktan, yel yel nefesin..

Kıvrılıp bir köşenin mehtabına, sana uzanmak,
Yakamozların ninnisinde uyumak varken sana..
Sen..
Güzeldin..

Dipsiz hayal boşluğum
Neşter soğuğuyla sancıtırken dişlerimi,
Karnıma sapladığım dizlerim
Çekilirken çocukluğumun göğsüne..
Kum kalelere astığın parmak izlerin
Birer birer uçuşurken taşların eteğinden denize..
Sen en çok
Ben çocukken güzeldin..


Ellerim yazarken adını gecenin alnına
Haricî dururdu gözlerimde uykular..
Sen hiç bilmeden
Düşerdin begonya yapraklarına..
Çiy tanesi gibi..
Öyle muhtaçtı bir damlana cılız köklerim..
Toprağın çığlıklarına tıkayıp kulaklarımı
Yalnız sana tutunurdum, var yok gücümle..
Can suyumdu ilk öpüşün..
Senliğim
İlk çırpışımdı kanatlarımı, göğün mavi yüzüne..
Göç eden ay kuşlarına özene öyküne
Sessiz sedasız/ sevdasız ilk gidişindi benden,
Seni ilk özleten..

Seni en çok
Yokken sevdim ben..



moRyEL_