sakın.
arkanı dönme bana.
yüzünü çevirdiğin her şey,
zamanla kendi gölgesine hapsolur.

sadece bak.
ama öylesine değil,
rüzgarın savurduğu bir yaprak gibi,
ateşe düşen bir damla gibi,
titreyerek, yanarak…

sonra dokun bana,
ama ellerinle değil,
ruhunla sar.
çünkü kelimeler yetmez,
sessizlik anlatır bazen her şeyi.

yollar uzar,
ayakların varmak ister ama,
durup kalırsın adım bile atamazsın.
aşk gibi,
özlem gibi,
belki de hiç ulaşamayacağın bir çağrı gibi.

zamanın içinde erir bazı anlar.
geride kalan sadece boşluk olur.
sesler silinir, renkler soluklaşır.
ama gözler…
onlar unutur mu hiç

sonra uyanırsın o düşten,
ne zaman daldığını dahi bilmeden.
sen gözlerine bak…
ne gördüğünü ben bilmem,
ama anlatacağım.

şimdi kapıda bırak her şeyi.
korkuları, yorgunluğu, geçmişi.
ve sadece gel.
bir rüzgar gibi, bir dalga gibi,
sessiz ama dokunan bir varlıkla.

tutkuyla sar beni.
unut zamanı, geçmişi, geleceği.
ve sakın arkanı dönme.
sakın.
çünkü ben,
burada olmaya geldim.
*
Mehmet Demir
27221