1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
30
Okunma
HİÇ
Ey garip ömrüm, bilesin; Hay’dan gelip Hu’ya gidersin,
Dün yoktun, bugün varsın; yarın yine sönersin.
Yokluktan var eyledi Seni bir Sahibi-Hükümran,
Vardan yoğa dönerken, bu telaşın neyine ey can?
Nice sultanlar geçti, büküldü belleri bir bir,
Toprağa karıştı taçlar, söndü o devasa kibir.
Hâlâ mı dik tutarsın o bencil, mağrur başını?
Görmez misin musallada sessizce bekleyişini?
Vakit varken, o gerçek Y-Ar kapına gelmeden,
Sıyrıl şu benlik hırkasından, ruhun teni terk etmeden.
Üzerine çökmüş nefsin tozu, bir ağır keder;
Silkelen Bismillah ile, o her dertten azat eder.
Dikenli yollar açılır, yürü her adımda Aşk ile,
Sırrına vakıf olursun, düşsen de dilden dile.
Ol ki Hiç; zerren kalsın deryada yalnızca,
Varlığın zatın değil, O’ndandır aslına bakınca.
5.0
100% (2)
Cevap Yaz