Bir bahar özlüyoruz içimizde
Henüz gelmemiş ama kokusu duyulan

Aşkın kendisinden değil belki
Onun vaadinden tutunuyoruz hayata

Bir gün biri çıkar diye,
Yorgun kalbimizin kapısını
Nazikçe çalar diye…

O ihtimal ısıtıyor içimizi
Aşk bazen bir insan değil
Bir inançtır aslında;
Yeniden başlayabilirim diyen
Bir düş, bir özlem

Kırılmış dallarımızda bile
Tomurcuk bekler gibi

Çünkü sevmenin mümkün olduğuna
Hâlâ inanırız tüm kalbimizle

Ve umut dediğin şey,
Kalbin vazgeçmemesidir aslında

Ne kadar kış görse de
Bahara güvenmesidir

Ve bir bahar düşüyor nihayet kalbimize
Adını koyamadığımız bir bekleyiş gibi

Aşkın kendisi değil belki aradığımız,
Onun mümkün oluşu…

Bir gün bir kalbin
Bizim kalbimize denk düşeceği ihtimali

İşte o ihtimal
Soğuk gecelerde bile üşütmüyor bizi

Kırıldık, evet.
Yarım kaldık bazen

Ama yine de içimizde
Bir yer inatla çiçek açıyor

Çünkü umut,
Aşkın en direngen hâlidir

Ve biz,
Ne kadar yorulsak da
Kalbimizin kapısını kilitlemeyenlerdeniz

Biliyorum yıkayacak kalbinizin pasını kirini aşk.

Ve bir gün…

O kapı çalındığında
Çünkü biz korkmadan açabilecek kadar
inanıyoruz aşka hâlâ