0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
39
Okunma
ben sana her şey olmak için gelmiştim, öyle
yarım kalmış cümlelere sığdırılan bahanelerle değil
bildiğin kalemin biz olan mutlu hikâyeler yazarız diye düşünmüştüm
geçmişimin ağırlığını üstümüzden atıp
bugün ve olacak yarınlar yaşarız demiştim
sevgi adına
Anlıyorum
kimsenin yükü kimseye umut diye taşınmıyor
bazen en çok güvendiğin omuz
en sessiz vedaların toprağı oluyor
ama yine de
yarım kalan cümlelerimi tamamlayacak kadar
kendime döndüm
acıyan yerlerimi sarıp
kırıldığım yerlerden filiz vermeyi öğrendim
çünkü sevgi dediğin sadece iki kişiden ibaret değil
bazen kendi kalbinde büyüyen bir iyileşme
bazen vazgeçişin bile zarif bir kabulü
seninle yazamadığım hikâyeyi
şimdi kendimle yazıyorum
ve inan
bu kez kalem düşmüyor elimden.
