6
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
70
Okunma

Bir yangının küllerinden doğan
Boş bir odada yankılanan nefesim,
Gözlerimde solmuş bir bahar,
Avuçlarımda kırık bir düş…
Ne kaldı bize bu sevdadan?
Bir gölgenin ardında kaybolan iz,
Bir martının kanadında yarım çırpınış,
Bir sabahın erken uyanışındaki boşluk…
Sözler tükendi,
Renkler tek bir griye mahkûm,
Kalbim bir eski defter gibi
Kapatılmış, unutulmuş…
Ve şimdi,
Geriye kalan sessizlikte
Kendi yankımı dinliyorum.
5.0
100% (9)