Yangın yeri kalbim

Günlerdir aynı boşluk
Akşamlar erkenden çöküyor
Bir fotoğraf kaldı rafta
Yıllanmış, solgun, tozlu
Ne zaman baksam
İçimden bir şey kopuyor
Dokunamıyorum
Dokunsam dağılacak sanki


Kimse bilmez içimde ne var
Kimse görmez ardımda ne kaldı
Gündüzleri idare ederim
Ama geceler... geceler başka


Yangın yeri kalbim
Söndüremezsin
Ne yağmurlar dindi
Ne gözyaşlarım
Yangın yeri kalbim
Gel gör beni
Kül olmuşum
Haberin yok


Bir vefasız sevdâ imiş
Ömrüme yazılan
Ne bekledim ne sordu
Ne geldi ne arandı
Yollar uzadıkça uzadı
Zaman geçtikçe ağırlaştı
Ben hâlâ aynı yerdeyim
Sen çoktan gitmişsin bile

Kimse bilmez içimde ne var
Kimse görmez ardımda ne kaldı
Gündüzleri idare ederim
Ama geceler... geceler başka

Yangın yeri kalbim
Söndüremezsin
Ne yağmurlar dindi
Ne gözyaşlarım
Yangın yeri kalbim
Gel gör beni
Kül olmuşum
Haberin yok


Bir zamanlar ne güzeldik
Şimdi ne garip olduk
İki yabancı gibi
Aynı şehirde kaybolduk
Belki bir gün karşılaşırsak
Bir çay bahçesinde
Göz göze gelsek
tanır mıyız? Bilmem

Yangın yeri kalbim
Hâlâ yanıyor
Ne sen gelirsin
Ne ben giderim
Yangın yeri kalbim
Sessizce yanar
Bir ömür böyle geçer
Bir yangın yerinde

Günlerdir aynı boşluk
Akşamlar erkenden çöküyor...