Kimse toparlanmamı beklemesin benden,
Omuzlarımda gece var, sabahı reddettim.
Kırık bir aynayım artık, yüzüm bin parça—
Toplasanız ne çıkar, ben kendimi seçmedim.

“Güçlüsün” demeyin, duymak istemiyorum,
Bir çınar değilim, rüzgârda eğilirim.
Ağlama demeyin—yeter, insanım ben de,
Gözlerimdeki tuzla içimi temizlerim.

Yanındayım demeyin, sözleriniz yalan.,
Çok gördüm kapıların içerden kilidini.
Sırtımdaki bıçaklar tanıdık ellerden,
Adını anmayın, suskunluğum bilir sizi.

Yıkıldım, evet—yerle bir oldum bu kez,
Taşlarımın altında kalmış bir kalbim var.
Kalkmak istemiyorum, bırakın bu enkazı,
Belki de bu sessizlik tek gerçek duvar.

Ama bilin—geceyi ben seçmedim ,
Gündüzün ihanetiydi karartan göğümü.
Küllerime basmayın, canım yanar hâlâ,
İçimde kopan fırtına boğar sözümü.

Dağıldım işte—ortalık toz duman,
Bu şehrin ışıkları sönsün gözlerimde.
Ben suskun bir çığlığım, duyan duysun artık,
Kırık bir şarkıyım, yarım kalmış dizelerde...

☕︎SUSKUN ŞAİR☕︎