Beş çocuktan fazlası zor olur köy yerinde,
Dünyaya istenmeden geldik, biliyor musun?
Anne baba yanında her şey yerli yerinde,
Sonrasında pabucu deldik, biliyor musun?

Çocukluk yavru kuştu, gençlik esti yel gibi,
Bir göz açıp kapattık, ömür geçti sel gibi.
İçerimde bir ben var, benden özge el gibi,
Bir hayatı ikiye böldük, biliyor musun?

Kaderi yazan kalem, ikiyi üç etmedi,
Bu yazıyı bozmaya dualarım yetmedi.
En yakınımdakiler acımı fark etmedi,
Bir kez doğduk, kaç defa öldük, biliyor musun?

Yıllarımı öğüttü zaman değirmeninde,
İnceldikçe inceldik gam keder kirmeninde.
Birkaç parça mutluluk saklayarak yeninde,
Yetim bir çocuk gibi güldük, biliyor musun?

Ben derdimi dağlara söyleyemem, yıkılır,
Akarsuya bıraksam gider bend’e takılır.
Bir kuyuya düşmüşüm, bilmem nasıl çıkılır?
Günden güne derine daldık, biliyor musun?

Yokuşları aşamam, düzlükler sırat bana,
Bir nebze huzur bulsam, asırlık murat bana.
Mihman olduğum yerde gülmedi hayat bana,
Daima ayaküstü kaldık, biliyor musun?

Nûrfânî’yim, kalemin mürekkebi gözyaşım,
Bu dünyaya sığmadı, bedenime yük başım.
Öyle görünüyor ki yakın zindan çıkışım,
Adımızı defterden sildik, biliyor musun?

Daha yaz ortasında solduk, biliyor musun?

Nuriye Akyol. 20/01/2026

Dost Kalemlerden İnciler:

Vefasız bir rüzgârın önünde toz gibiyiz,
Kendi yurdumuzda bile, isimsiz bir iziz.
Ne bir liman bekler bizi, ne de durgun deniz,
Kıyıya vurdukça biz, öldük, biliyor musun?
---------Wolfs son ( Mesut Örs)

Ne servetler istedik ne de altın taht bize
Bir sıcak söz yeterdi gül olur ahdimize
Yazgı sert bir taş koydu umuttan dizimize
Daha filizken dalı kırdık, biliyor musun?
---------Meyzem

Asırlar gibidir hastaya geceler,
Gözlerim yoldadır geliyor musun?
Günleri sayıklar kısık heceler,
Hallerim perişan, biliyor musun?
---------Hoşoğlu

Kaderin süzgecinden süzüldük ince ince,
Boynumuz kıldan ince, "Hakk" emri işitince.
Her gelen bir parça kopardı bizden gidince,
Nefsimizle bir cenk eder bulduk, biliyor musun?
----------Mesut Tütüncüler