0
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
101
Okunma
Kandili söndürdü kör bir fırtına,
Göklerin ilmiği geçti boynuna.
Zamanın külleri bindi sırtına,
Güneşin cesedi düştü suyuna.
Uykusuz aynalar paslı bir nehir,
Sessizlik sarnıcı dökülen zehir.
Ruhun mahzeninde kayboldu şehir,
Gölgesiz hayaller kurar bin tehir.
Yıldızın nabzını tutar karaltı,
Toprağın kalbinde kışın bunaltı.
Yedi kat göklerin çöktü yer altı,
Işığın damarı artık karartı.
Kuşların kanadı kurşun bir dua,
Balıklar ağlıyor ıssız boşluğa.
Dünya kilitlendi sonsuz muştuya,
Hasretin rüzgârı vurdu boşluğa.
Mevsimler üşüyor rengi çalınmış,
Varlığın defteri ortadan inmiş.
Ölümün dudağı mühre dolanmış,
Kaderin şifresi kanda saklanmış.
Matemlere boğul ey dilsiz evren,
Kefenle örüldü bu sonlu çevren.
Gözyaşı sükûttur tözü bitiren,
Veda türküsüdür seni bitiren.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
