Haddini bilmeyen bir garip yoldur,
Boş konuşup duran, dertli bir kuldur.
Kendi kesesini yalanla doldur,
Bitmez bu cahilin boş lakırdısı.

​Edep deryasından bir katre almaz,
Kırdığı gönüller yanına kalmaz.
Kendini dev sanır, yerini bilmez,
Sönmez bu kibrinin kör yakırtısı.

​Tartıya vursalar ağır gelmezsin,
İlim meclisine çağır gelmezsin.
Gerçekler haykırsa sağır gelmezsin,
Duyulmaz kalbinin sert takırtısı.

​Gözü hep yüksekte, ayağı kayar,
Eksiğini örtmez süslü münhayar.
Başkasına verir bin türlü ayar,
Dinmez bu nefsinin pis gıcırtısı.

​Sanma ki bu dünya hep sana kalır,
Zulmettiğin ahlar yerini bulur.
Mağrur olanların sonu hep birdir,
Kesilir sesinin tüm şakırtısı.

​Söz gümüşse eğer, sükût altındır,
Hadsizlik dediğin ağır bir dindir.
Gel artık bu kötü hırsını dindir,
Yorar şu canını can tıkırtısı.