Şimdilik Elveda Dostlar

Sevgili Edebiyat Defteri ailesi, gönül dostlarım, şiirin bir satırında buluşan, kalemin ucunda aynı sızıyı paylaşan canlar…

Bugün size içimden gelen bir veda yazıyorum. Şimdilik…

Bir müddet buraya gelemeyeceğim.
Yorgunluk, bedenimin çektiği o ağır yük… Kalem elimde titriyor, dizeler yarım kalıyor, gözlerim satırları bulamıyor. Yazmak istiyorum, yazmak zorundayım biliyorum; ama şu an beden izin vermiyor.

Sizler buradasınız, hâlâ yazıyorsunuz, hâlâ okuyorsunuz, hâlâ “kalemine sağlık” diyorsunuz birbirinize. O sıcaklık, o tevazu, o kardeşlik hissi… Beni buraya bağlayan şeydi zaten. ŞiirSayesi’nden başlayıp Kul Yorgun’a uzanan bu yolculukta, sizin yorumlarınız, 5 puanlarınız, “nur gibi inmiş” deyişleriniz… Hepsi birer teselli, birer dua oldu benim için.

Şimdilik susuyorum. Ama bu suskunluk, unutmak değil. Kalbim hâlâ burada, dizelerim hâlâ sizinle. Hak çölünün tozu savrulmaya devam edecek, belki başka bir kalemde, belki rüzgârda…

Dostlar,
Şiirlerinizi yazmaya devam edin.
Birbirinize “kalemine kuvvet” demeyi bırakmayın.
Ramazan’ın bereketini, dualarınızı eksik etmeyin.
Ve lütfen, bir gün dönebilirsem, beni yine kabul edin.

Şimdilik elveda…
Ama gönülden elveda değil.
Sadece bir ara…

Dualarınızı eksik etmeyin.
Ben de sizi dualarıma katacağım.

Selam ve muhabbetle,
Gazi Şahin
Kul Yorgun
25 Şubat 2026