Bazen ne anlatmak yeter bir duyguyu
Bazen ne susmak yeter
Bir bakıştır oysa Derin ve dalgın
Anlayan odur ki aşkı Kalpten hissedip
Yürekten cevap verendir sessizce ve uzulca

Küllerinden doğandır yapayalnız kaldığında
Umutsuzluğu ve çaresizliği gözetmeksizin
Çabalayandır hayatı her bağlamda
Manasız ve sayfalar dolusu bir hiç gibi

Kırılmış bir kalbi taşımak değildir marifet belki
Yıpranmış bir bedene sığdırmaktır aşkı
Tutunacağın dalı unutmamak yıllarca
Aldanmadan geçici heveslere
Değerinde kalmaktır ayarının ettiğince

Bir sınırı olsaydı eğer sevdanın
Biter miydi? Tükenir miydi? Tüketir miydi?
İki aşığın sesiz kalmasına sebep olurmuydu
Keşkelerin ardı ardına dizildiği günler ve
Bir domino taşı gibi yıkılan onca hayaller

Kendi kıyametini yaşamak gibi
Kendi sonunu dev bir perdede izlemek gibi
Asılsız ve gereksiz Bir şey midir yoksa aşk
Kendinle çeliştiğin kendini yargıladığın ve dahi
Her konuda haklı olduğunu sanmak mıdır

Korkaklar sevemezler bağlanamazlar neden mi?
Çünkü sevmek bir anlık ve bir heves değildir
Çünkü güvenmek bağlanmak bir sonuç değildir
AŞK insanın hayatına anlam katan tek gerçek
Ve ömrünün sonuna kadar taşıyacağı
En güzel duygu ve en güzel histir
Bir ömür geçsede hayat onsuz bitsede
O bunu asla bilmesede..
BENİM OLMUŞSA BİR KERE
O ARTIK BENİM’dir
EĞER OLMAMIŞSA İŞTE O ZAMAN ELİN’dir"