0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
52
Okunma
O biçim kırağı ki çarpık dişli şehirde dolaşır durur,
Beyaz mermere, bakır testiye müptelayım.
Çıbanlı ellerim, çapaklı gözlerim arta kalan benden.
Sular altında çığlık çığlığayım.
Ceplerimde kaçak katlar; arasında metruk insanlar, kindar binalar...
Duyabilen duyurabilene tıkar kulaklarını.
Geliyor metruk hayatım, metruk sana.
Uçuşan cisimler, yüzen ifadelerle dardayım.
Körpe fısıldar, içli ağlar bu kibrit kutusu bana.
Yüzyıllardan saklarcasına yakmış ağıtlarını.
02.01.2026 SELVA AKBABA
