Tatlı bir sızıydı düşen yüreğime
Mum ışığında, parlayan gözlerinden.
Gecenin ayazında güneşimdin yüreğimde yanan.
Ne oldu, bittimi bahar?..
Donuk donuk gözlerin, neden!..
Üşüyor sensiz ellerim,
Saçlarını sevmeden.


Yoksun artık…
Sarkacında saatin, infazında tüm zaman.
Ferman okur gecelerde yarasalar.
Yüreğimin dağlarında kapkara bir duman ,
Fırtınaları sele salar...


Öksüz bıraktın sevdamı sensiz yüreğimde.
Zemheri gecelerde tutsak şimdi anılar.
Bir bir boşalan kadehlerimin dibinde çaresiz,
Dakika dakika boğulurlar…

Kırlangıç rüzgarlarında kırıldı kanatlarım.
Gelemem artık sevdiğim…
Görmez oldu dünyayı,
Sensiz solan gözlerim.


Çırpındıkça hasret dolar hep içime.
Kırık kanatlarıma yüklediğim sevdamla,
Ezilir sana çarpan zavallı kalbim.
Acı çeker ,
Mecnun misali tüm hücrelerim…


Yakılası resimlerin durur önümde.
Kırık vazomda; kurumuş, boynu bükük bir gül,
Rengi solmuş , çatlamış ten gibi…
Her tuttuğumda batar dikenleri,
Kanatır yaramı, sen gibi…


Bir kibritlik değerinde sigaram gibi,
Çekip içime!.. salarım dumanını sen diye.
Her nefeste duman duman, dolarsın yine içime.


Bahar geldi sevdiğim, içimde halâ kara kış.
Ilgıt ılgıt eser yüreğimde yalnızlık.
Nefes nefes,
Sen kokar açan çiçekler dalında.
Seni söyler şarkılar,
Sana uçar kelebekler, sana uçar martılar.
Denizler sana susar,
Sana susar hep dalgalar.



Erdinç SERT