Bazen
içten içe sen oluyordum ya…
Hani kimselere çaktırmadan,
kalabalığın ortasında bile
içimde bir çocuk ayağa kalkıyordu.

Ama işte o bazen var ya…
gerçekler yüzüme şak diye çarpıyor,
“Dön aynaya bak” diyor.

Dönüyorum.
Bakıyorum.

Manada o sen…
ruhta o sen…
ama aynada duran biri var ki
saçlarına ak düşmüş,
omuzlarına yıllar çökmüş.

“Be yavrum,” diyorum,
“o sen olamazsın ki…”

Nefis iki adım öne çıkmış,
beden yorulmuş,
zaman gövdemi ağırlaştırmış.
Ama içimde bir yer,
inatla fısıldıyor:

“Ben oyum lan…”

Sonra hayat,
soğuk bir tokat gibi
yeniden yüzüme çarpıyor.

Ben kimim o zaman?

Sen bende değilsen,
ben kimim?
Hayatın gerçeği miyim,
yüzleşilmesi gereken bir kırık mıyım,
yoksa zamana direnmeye çalışan
bir ruh muyum?

Ben seni özledim be…
O bir yanımı özledim.

Yılların sarmalında
toza bulanmış hayaller arasında
kaybolan seni.

Şimdi zamanı avuçlarımın arasına alıp bakıyorum;
“Ne olmuşum?” diyorum.
Saçlara düşen aklar
sessiz bir ikrar gibi.

Aynalar konuşmuyor,
ama ben gözlerimde arıyorum seni.
Çünkü ben seni dışımda değil,
içimde taşıdım hep.
Hiç senden vazgeçmedim ki….

Bırak şekli,
bırak beyaz saçları.
Ara ara gel.
Gel de iki çift söz edelim.
Hatırımı sor.
Kendini bana hatırlat.

Ben seni hiç unutmadım ki.
Her anımdasın.

Koca dünyaya inat,
geçen zamana inat,
içimdeki o coşkulu sen
hâlâ koşuyor.

Hâlâ dizleri yara,
hâlâ gökyüzüne bakıp
“Bir gün…” diyen o çocuk.

Bu şiiri
zamanın hoyrat rüzgârına rağmen,
omuzlarıma çöken yıllara rağmen,
yolunu kaybetmiş hayallerime rağmen
yazıyorum.

Çünkü biliyorum—

Bir yanım hâlâ sensin.
Bir yanım hâlâ
kirlenmemiş bir sabah gibi.

Ve ne kadar ağırlaşırsa hayat,
ne kadar beyazlarsa saçlar,
içimde bir yer
hep aynı cümleyi haykıracak:

Ben seni unutmadım.
Ben hâlâ sensin.

ALİ RIZA COŞKUN ©

--------------------------------------------------------------

Dost kaleminden;

Bir yanım göğe bakar sessizce,
Bir yanım toprağa düşer çığlıkla.
Bir yanım sabırla örter yarasını,
Bir yanım ateşle deler karanlığı.
-Nejat hoca............

Mana ruhtadır ruh manada
Mana yı araki bulasın ruhta
Ruh yoksa tende
manada uzakta
Erdal çelebi....................