Gönül dediğin hassas terazidir
Bir tarafa nefreti, diğerine sevgiyi koysan...
Terazi değil, gök adalet diye isyan ederdi
Çünkü nefret, ruhu içten içe çürüten iyileşmez bir pastır .
Sarıldığı bedeni kendi karanlığının esiri eder.
Sevgi Mevlanın kalplere verdiği bir bağdır .
Dokunduğu her yeri ısıtır, diriltir.
Nefret, insanın kendi elleriyle kazdığı dipsiz bir kuyudur,
Varsın nefret kendi ateşinde yansın, sevgi kazansın.

Orhan Gülaçar

15.02.2016 --- kayıtlı---

Paylaş:

10 Beğeni

+2 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Yürek terazisi Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Yürek terazisi şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

YÜREK TERAZİSİ şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Sabitlendi

Ali Rıza Coşkun, @alirizacoskun

22.2.2026 18:03:50

Yüreğine kalemine sağlık abim ne kadar sade ama derin bir anlatım… “Yürek terazisi” metaforu çok güçlü; sevgiyle nefreti aynı kefeye koyduğumuzda adaletin bile sarsılacağının söylenmesi çarpıcı bir vurgu olmuş. Özellikle “nefret insanın kendi elleriyle kazdığı dipsiz kuyudur” dizeniz hafızada yer ediyor. Sevginin diriltici gücünün Mevlâna’ya bağlaması da metne manevi bir sıcaklık katmış. Yüreğe dokunan, düşündüren güzel bir şiir. Kalemin dert görmesin.