Kimi canımla başlar, kimi can der de durur
Soruyorum sizlere. empati yaptınız mı
Kimi kırk takla atar, kimi çirkef yoğurur
Düşün de yaz kardeşim, evlisi bekarı var
Dolambaça gerek yok, eşin var evladın var

Sahiplenme güdüsü, güzel bir olgu sanma
Kabul edilmez lafı, yazmayasın yoruma
Yanlış anlam vermekte, çoğu okuyanlara
Aşağılık bir dürtü, sahiplenme güdüsü
Ar perdesi yırtığa, lazım kefen örtüsü

Sözüm herkese değil, sözüm hadsizliğedir
Aba altından sopa, gösteren hadsizedir
Ne dediğini bilmez, ağu saçan diledir
Söylediğin sözleri, derseler hanım kıza
Tahammül eder misin, söylesene arsıza

Şimdi çıkar biri der, sanane haddin değil
Yazılan ses etmiyor, otur da haddini bil
Böyle düşünceler de, dil zehirden de zehir
evde eş çoluk çocuk, yazanı okumuşsa
Yazar edip hayalı, edebinden susmuşsa

Kırk takla atar bazan, zanneder herkes sazan
Benim nefret ettiğim, böylesi düzen bozan
Tövbe et affın dile, geldi çattı Ramazan
Ha birde kul hakkını, unutma helallik al
Diyeceğim daha çok, şimdi ise hoşt/çakal..

Sözüm herkese değil, çakallık düşünene
Çakallık düşünenin, tilki girsin inine
Haddini aşanların, inme vursun diline
Sözüm buraya kadar, haydi bana hoşçakal
Edip edep ahlaktır, ötesine hoşt/çakal



Ünsüz Şair TURABOĞLU
20 Ocak 2026 -an şiir-
Yavuz Sultan ÖZTÜRK