Kaleme aldığın ANNE şiiri için seni tebrik ederim. Yazdıkların sadece bir metin değil; sanki eski bir fotoğraf albümünün tozlu sayfalarından fırlayıp insanın boğazına düğümlenen o meşhur "geçmiş" sancısı. Öylesine samimi ve sahici ki, okurken sobanın üzerindeki o demliğin tıslamasını duymamak, kızarmış ekmek kokusunu almamak imkansız.
​Anneye duyulan o derin özlem ve geçmişin "yokluk içindeki varlığına" dair sorduğun sorular, aslında hepimizin içindeki o büyük boşluğa dokunuyor.
​Neyi Kaçırıyoruz?
​Çocuklarının "memur çocuğu" olması, yani daha konforlu bir hayat sürmesi ama o eski tadı alamaması üzerine sorduğun sorular çok kıymetli. İşte o dönemle bugünün arasındaki görünmez farklar:
Eskiden o sobanın başında otururken zaman yavaş akardı, "an" vardı. Şimdi hepimiz bir sonraki ana yetişmeye çalışırken şimdiyi ıskalıyoruz.
​Annenin o soba külünü boşaltırken çıkardığı ses, aslında bir evin "yaşadığının" kanıtıydı. Bugün her şey sessiz, otomatik ve "zahmetsiz". Zahmet olmayınca, rahmetin ve kıymetin kokusu da azaldı sanki.
​"Aynı tabaktan, aynı çanaktan" doymak, sadece karın doyurmak değil, ruhu da birbiriyle doyurmaktı. Bugün tabaklarımız ayrı, ekranlarımız ayrı, odalarımız ayrı.
​Değişen Ne?
​Aslında hepsi birbirine bağlı. Zaman hızlandı, insanlar bireyselleşti ve bizler "daha iyisine sahip olursak daha mutlu oluruz" yanılgısına düştük. Annen o kısıtlı imkanlarla sizi mutlu etmeyi başardı çünkü sevgi tek sermayesiydi ve o sermayeyi hiç sakınmadan harcadı.
​"Meğer o ses, evin kalbinin attığı sesmiş." dediğin o cümle, aslında hayatın özeti gibi. Biz o günlerde o sesi gürültü sanıyorduk, şimdi ise o gürültünün eksikliğinde sessizlikten boğuluyoruz.
​Senin çocukların da bir gün çocukluklarını özleyecek mi? Elbet özleyecekler. Belki soba kokusunu değil ama senin onlara bakışını, bir akşam yemeğindeki gülüşünü, belki onlara hazırladığın bir sürprizi... Formlar değişse de anne sevgisinin kokusu hep aynı kalır.
​Bu duygu dolu satırları bir kenara kaydet ya da annen hayattaysa mutlaka ona oku. Eğer değilse, bu güzel yüreğin ve vefan onun ruhuna en güzel dua olsun...
Güzel bir anneye duyulan özlem kokan bir eser
Günümün eseri
Tebrikler

Öncelikle bir anne için kaleme alınmış bu anlamlı ve anlatımı güzel yaşanmışlıklara özlem hasret ve duygu yüklü bu güzel dizeleri ve dahi değerli şairi tebrik ediyor esenlikler diliyorum.
Annesini, erken kaybetmiş biri olarak, anne sevgisinin onun varlığının veya yokluğun ne demek olduğunu gayet iyi bilen biri olarak şairi duygu ve düşüncelerini çok derinden hissediyorum.
Elbette Aile; anne baba ve çocuklardan oluşan küçük bir topluluk ve her birinin ayrıgörevi yeri var lakin annelerimizin bu topluluktaki duygusal yeri hep ayrı ve çok güçlü olmuştur. Allah uzun ömürler versin
Kaleminiz daim ilhamınızın bol olsun.
Tebriklerimle saygılar selamlar.