Aşk bakarsın…
Alırsın avuçlarına,
Dokunursun ürkekçe,
Oynarsın çocuk gibi kalbinle.
Sonra bir susarsın…
Ve düşünürsün derin derin.

Aşk bazen açan bir çiçektir,
Sabahın ilk nefesi gibi taze.
Kokladıkça çoğalır içinde,
Rengine bulaşır umut.
Bir tomurcukta saklıdır
En büyük cesaretin.

Aşk gökyüzünü kaplayan buluttur,
Hem gölge hem rahmettir.
Bir an serinletir içini,
Bir an yağmur olur kirine.
Islanırsın fark etmeden,
Temizlenirsin.

Aşk ufukta çakan şimşektir,
Ansızın düşer yüreğine.
Karanlığı yarar geçer,
Gözlerini kamaştırır.
Korkarsın…
Ama vazgeçemezsin o ışıktan.

Aşk rüzgârın taşıdığı ağaçtır,
Kökü toprakta, başı gökte.
Sarsılır, eğilir ama kırılmaz.
Mevsimler geçer üstünden,
Yaprak döker, yeniden filizlenir.
Sabretmeyi öğretir.

Aşk paslı demirin üstünde dinlenen
Bir kelebektir.
En sertin üzerinde
En narin duruştur.
Çürümüş zamana rağmen
Renk olmaktır.

Aşk denizin dalgalarını boyayan
Güneş ışığıdır.
Her kıpırtıda parlayan,
Her çarpışta yeniden doğan.
Köpüğün içinden bile
Altın gibi yükselen.
Aşk bizi terk etmez…

Yıldızlar gibidir o.
Kaybolmuş sanırsın gecede,
Oysa gökyüzü hep yerindedir.
Bakmayı bilirsen,
Her karanlıkta parlar.

@NURAL BEKTAŞLI