0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
7
Okunma
MEÇHUL LİMAN
Gördüğüm binlerce çift göz...
Ne onlar beni umursadı,
Ne de ben onları.
Hep aradım ezelden beri;
Yakacak bir çift göz,
Ve yetecek tek bir söz...
Kızılca kıyametin ortasında,
Savruluyorum bir sandal misali.
Bir sandaldım ya da kuru bir yaprak;
Kurtuluş için çırpınmalarım,
Yalnızlığın tam ortasında...
Girmekteydim halden hale,
Kavruluyorum bilmediğim bir halde.
Bazen sevinç, bazen hüzün;
Sanki bittiği yerdi sözün...
Sürükleniyordum peşinden;
Küçük sandım beden denen denizi,
Oysa okyanuslardaki fırtınalar bende!
İçimdeki "ben" çıkmıştı kontrolden;
Sanki rotayı biliyor,
Bende değil, gidiyordu...
Bir meçhulden meçhule,
Yaşamak, gitmek istiyordu;
Seçtiği o meçhul limana...
Ve olmak istiyordu:
AŞK.
