I
Bir gülün içinde gizliydi varlığın
Nihal...
Adın düştü dilime
Zaman yarıldı ikiye
Bir bu yanım dünya
Bir öte yanım sen

Tenin mi vardı yoksa hayal miydin?
Ellerim ürperdi boşlukta
Bir ateş düştü özüme
Yanar mı insan böyle?
Yanar mı hiç sönmeden?

II
Gözlerin
Bir vaha serinliğinde çöl ortasında
Dudakların
Yasak bir meyvenin tadı kadar gizli
Saçların
Gecenin en koyu yerinde bir ay ışığı
Ben ki âşık-ı şeyda
Ben ki divane gönül
Bir nefes ararım seninle
Can bulurum her solukta
Ölürüm her ayrılıkta

III
Nihal...
Gel dedim uzaktan
Dağlar yürüdü peşimden
Irmaklar aktı gözlerimden
Bir katre idim
Bir umman oldum senle
Bir hiç idim
Var oldum

Teninle tenim arasında
Görünmez bir yol var
Bu yol
Kâh sırat
Kâh sırattan ince
Her yürüyüşte biraz daha eririz
Her bakışta biraz daha
Bir oluruz

IV
Bir gece yarısı vakti
Sazımın telleri titredi
Nihal dedim
Teller dile geldi:
"Aşk
Yaradan’ın kula göründüğü yerdir
En güzel surettir
En hakiki aynadır
Baktıkça kendini görürsün
Gördükçe yanarsın
Yandıkça arınırsın
Arındıkça
O’na varırsın"

V
Ellerin
Bir dua gibi açıldı gökyüzüne
Parmakların
Tesbih taneleri gibi sıralı
Her birinde bir esma
Her birinde bir sır
Kıyamda bekler gibi duruşun
Rükûda eğilir gibi sözlerin
Secdede gizli özün

Nihal...
Sen bir nefessin içimde
Nefes aldıkça
Sen olurum
Sen oldukça
Ben biterim

VI
Tenini düşündüm bir gece vakti
Uzandı ellerim boşluğa
Bir sıcaklık kaldı avuçlarımda
Bu sıcaklık
Ateş-i aşktan bir nişane
Bu sıcaklık
Cennetten bir lütuf
Bu sıcaklık
Senin varlığının şahidi

Nihal dedim karanlığa
Karanlık aydınlandı
Nihal dedim boşluğa
Boşluk doldu
Nihal dedim ölüme
Ölüm bana gülümsedi:
"Henüz değil
Önce aşkı bitir
Önce Nihal’i sev
Önce yan
Önce kül ol
Sonra gel bana"

VII
Bir gün gelecek
Sazımın telleri paslanacak
Sesim çıkmaz olacak
Ama sözlerim kalacak
Nihal adı kalacak
Her söyleyişte taze
Her anışta diri

Zamansız bir sevda bu
Mekânsız
Ne başı var ne sonu
Ne yazı var ne kışı
Daim bir bahar
Daim bir çiçek
Daim bir açış
Daim bir bitiş
Ve her bitişte
Yeniden bir doğuş

VIII
Nihal...
Bir mısra ararım sana dair
On birli heceyle söylenecek
Ama heceler yetmez
Kelimeler yetmez
Diller yetmez
Ancak susmak anlatır seni
Ancak susmak
O en derin sükût
O en hakiki söz

Gel şimdi
Sessizliğin içinde buluşalım
Sazımın tellerinde değil
Gönlümün tellerinde buluşalım
Bir nefes ol
Üfle canıma
Nihal ol
Kal...

Divane gönül bu sözü söyler
Aşk ateşiyle yanar da söyler
Nihal adı bir sırdır bende
Her anışta yeniden söyler