Daha neye gerek var ki
Yokluğundan gayrı,
Bak
Hakikat,
Umut zaten diz çökmüşler
Ağlıyorlar kaderlerine,
Dün kayıp
Bugün
Sizlere ömür
Yarınsa meçul,
Can damarından
Vurulmuşa benziyor zaman
Gelecek mazinin bir nevi kopyesi,
Duyuyor musun sessizliğin uğultusunu
Yankıları çaresiz
Sensizliğin diyarlarında,
Duyma,
İstersen
Hiç kulakta verme
Umurda olmamak böyle bir şey
İşte,
Yarı yolda kalan bakışlar
Özlemi gurbet yapmışlar
Sıla
Diye diye
Sayıklıyorlar
Haykırıyorlar,
Sorma hiç sorma
Neyimize ki bizim her gün yaşamak
Var iken ölmek,
Meğerse cevapsız kalacağı varmış
Bu sorunun
Ebediyete dek
Sonsuzluğun koylarında,
Sen yoksun
Sen yok iken
Benim varlığım
Acep neye ki bir ümit
Susuz kalıyorsa
Kalacaksa eğer
Hep,
Bu
Saatten sonra
Bulutların varlığı
Niçin
Neye ki acaba
Yoksa
Bir ikrar
Bir itiraf mı
Benim yele boş vermişliğimde...

Berlin, 10.02.2026

Talat Özgen