5
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
166
Okunma
Burada kalmam için yanımda duran gerçek yazar ve şair dostlarıma teşekkür ediyorum. Kim samimi, kim sanal; kim sağlam, kim çürük — hepsini ayıklayacağız.
Edebiyatın olduğu yerde maskeler düşer.
Biz buradayız ve kalemimizle temizlemeye devam edeceğiz.”
Nafiz karak
Gittim sandılar,
oysa sadece sustum.
Bir yaprağın düşüşü kadar sessiz,
bir çınarın gölgesi kadar derindim.
Adımı rüzgâra yazdılar,
silinir sandılar yağmurla.
Oysa ben toprağın hafızasında kaldım,
kök gibi, inat gibi, sevda gibi.
Kırıldım, evet.
Ama kırık yerlerimden ışık sızdı.
Geceyi sırtladım da geldim,
şafak cebimde saklıydı.
Şimdi burdayım.
Ne eksik ne fazla.
Bir kalbin tam ortasında
atıyorsam hâlâ,
bil ki
gitmek yenilmek değildi,
kalmak da zafer sayılmaz her zaman.
Ben burdayım—
çünkü sevda
terk etmeyi değil,
dayanmayı öğretir insana.
5.0
100% (8)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz