Bir Baba Bir Anne

Gönlün aynasında parlayan bir ayna, bir baba, bir anne, sesleri yankı olur.
Gözlerinde denizler, derin ve yaban, mavi umutlar, rüzgârda durur savrulur. Kolları bir köprü, sıkıca sarılmış, kalbe dolan narin bir bağ kurulur.

Bir aşkın türküsü, yumuşak ve tatlı, yolları sararan sarı bir yaprak gibi.
Yuva dediğin şey, rüyadır bazen, güneşin doğarken verdiği sıcak sevgi.
Gökkuşağı renkleri, duygulara dokunur, huzurla dolan bir evde yaşam sürmeyi bilir.

Bir fırtına dönerken, sabırla bekler, iki el birbirine kenetlenir, sıkıca sarılır.
Rüzgârın şarkısı, koruyucu ve derin, bir çınar gibi kök salar kalplere, sevdalıdır.
Yarınlara çiçek açar, umut dolu eller, baharın neşesiyle gülümser ve aydınlanır.

Bir baba bir anne, hayatın türküsü, en güzel nağme, içten bir melodi.
Kalplerde yankılanan, yaşar ve yaşatır, sevgiyi toprak gibi besler, sonsuz bir gökyüzü.
Zaman dönerken, bir anıdan daha fazlası, yüreklerde ebedi bir sevda olur...