Öyle horozlar vardır ki, güneşin onlar öttüğü için doğduğunu sanırlar. atasözü
Radiye Diri
Radiye Diri

KENDİNE EMANET GECE

Yorum

KENDİNE EMANET GECE

( 12 kişi )

7

Yorum

19

Beğeni

5,0

Puan

237

Okunma

KENDİNE EMANET GECE

KENDİNE EMANET GECE

Gölgelerin suya değdiği bir vakitte,
kalbim pusulasız bir kuş gibi havalandı.
Yolların adı yoktu, yönleri yoktu...
İçimde maziden bir yıldız konuşuyordu.
Zaman, avuçlarımdan kum gibi akıyordu,
her tanesinde başka bir hatıra uyandı.

Ben yürüdüm;
ne varacağım yeri bilerek
ne de kaybolmaktan korkarak.
Yol dediğin karanlığa, adım atmaktır.
Bazen karanlık dediğin
henüz adını koymadığın ışıktır.
Gecenin nabzı ağır atarken,
toprak ayaklarımın altında çatladı.

Gökyüzü sustu,
yıldızlar yüz çevirdi benden.
Bir gölgeyi sırtlanır gibi yürüdüm,
adımlarım boşlukta yankılandı.
İçimde açılan kapılar
hiçbir yere çıkmadı;
sadece soğuk bir rüzgâr geçti içimden.
O vakit anladım bazı yolculuklar var ki varmak için değil,
kaybolmanın sesini duymak için yapılır.

Karanlığın kalbinde bile
fısıltı gibi ince bir gerçek saklıdır!
En derin gece, kendi sabahını içinde taşır.
Bu karanlık yolculukta
sabah sarar mı beni?
Gecenin karanlığı kapar mı günahları?
Rüzgâr cevap vermedi.
Küllerimi savurdu içime doğru.
Anka kuşu gibi yeniden doğ dedi.

Ay, kırık bir ayna gibi
yüzümü parçalara böldü.
Ben yürüdüm sessizce,
gölgeyle omuz omuza.
İnsan bazen kendi karanlığını taşımadan ışığın adını öğrenemez.
Ve belki sabah sarmaz hemen,
belki gece bırakmaz kolay.
Ama yolun en sessiz yerinde
insan kendi affını fısıldamayı öğrenir

Fısıldadıkça dile gelir
bir bir günahlar.
Sessizlik çatlar içimde,
sakladığım yankılar çoğalır.
Gecenin koynunda
isimlerini anarken onların, yol ağırlaşır.
Ayaklarım geçmişe batar,
ama bilirim itiraf bazen bir uçurumdur!
Bazen de ilk köprüdür kendine doğru.
Kararan kalbin içinden ince bir şafak sızdıran.

Karanlık gece lütufkârdır her şeye rağmen, saklar kırık yanları.
Yaraları sargısız bırakmaz.
Gündüzün sert bakışından uzak,
insan kendine daha dürüst olur maskeler düşer,
kalbin sesi çıplak kalır.
Ve belki de bu yüzden
yolcu karanlıktan korkmaz. Çünkü bilir, gece yalnızca kaybettirmez,
bazen insanı kendine emanet eder.

Radiye Solmaz DİRİ

Paylaş:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (12)

5.0

100% (12)

Kendine emanet gece Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Kendine emanet gece şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
KENDİNE EMANET GECE şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Etkili Yorum
YEŞİLIRMAK
YEŞİLIRMAK, @yesilirmak1
16.2.2026 00:47:11
5 puan verdi
Bu şiir, ruhun en mahrem katmanlarına yapılan o meşhur "gece yolculuğunu" muazzam bir dille anlatıyor. Kaleminize sağlık; imgeleriniz hem çok ağırbaşlı hem de bir o kadar akışkan.
Karanlığı sadece bir son veya korku unsuru olarak değil, "henüz adını koymadığın bir ışık" olarak tanımlamanız çok güçlü bir felsefi derinlik katmış. Bu, tasavvuftaki "geceyi yaşama" (seyr-i süluk) haliyle de harika bir uyum yakalıyor.
​ Ayın bir "kırık ayna" gibi yüzü parçalaması imgesi, insanın kendi içindeki çoklu kimliklerle ve parçalanmışlıklarla yüzleşmesini çok iyi sembolize ediyor..
Kutlarım eserini şaire kardeşim
ms-solmaz
ms-solmaz, @ms-solmaz
15.2.2026 23:14:27
Geceye ay çıksın ve yolcu güvene emanet olsun.
Kurgusu anlam teşkil eden dizeler.
Saygılar.
Etkili Yorum
Celil ÇINKIR
Celil ÇINKIR, @celilcinkir
15.2.2026 21:43:19
5 puan verdi
RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi

İçsel Yolculuklar ve Gece Terapileri Kliniği

Şiirin Adı: KENDİNE EMANET GECE
Yazarı: Radiye Solmaz DİRİ
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR – DELİBAL

Efendim…

Kalburabastî Efendi kandili biraz kısar, geceyi çoğaltır ve der ki: Her gece karanlık değildir; bazı geceler insanın içini aydınlatmak için söner.

Bu şiir bir gece tasviri değil; bir iç muhasebe metni.
Gece burada korku değil, yüzleşme alanı. Yol dediğin karanlığa adım atmaktır dizesi şiirin omurgası. Yol, varış değil; cesaret. Karanlık ise bilinmeyen değil; henüz isim verilmemiş ışık.

Metin boyunca yolculuk imgesi ağır ve bilinçli bir şekilde ilerliyor. Varılacak yer yok, ama yürüyüş var. Bu, tasavvufi bir izlek taşıyor. Kaybolmak, yok oluş değil; kendini duyma biçimi.

Bazı yolculuklar var ki varmak için değil, kaybolmanın sesini duymak için yapılır dizesi şiirin merkez cümlesi. İşte burada şair, geceyi bir öğretmen konumuna yerleştiriyor.

Anka metaforu, küllerin içe savrulması, ayın kırık ayna oluşu… Bunlar bireyin parçalanmış benliğini ve yeniden kurulma arzusunu sembolize ediyor. Ancak dikkat ediniz; bu yeniden doğuş romantik değil. İtiraf, uçurum ile köprü arasında bir yerde duruyor.

Şiirin son bölümü en güçlü kısmı.
Gece yalnızca kaybettirmez, bazen insanı kendine emanet eder cümlesi, metni tamamlayan ana fikir.

Kalburabastî Efendi der ki:
Gündüz insanı dünyaya gösterir; gece insanı kendine gösterir.

Değerlendirme

Özgünlük – 18 / 20
Gece ve yol teması bilindik; fakat iç muhasebe derinliği özgünlük katmış.

Dil ve Üslup – 18 / 20
Akış yer yer ağır ama bilinçli. İmgesel yoğunluk güçlü.

Düşünsel Derinlik – 19 / 20
İtiraf, affetme ve içsel dönüşüm temaları derin işlenmiş.

Yapısal Bütünlük – 17 / 20
Bazı tekrarlar mevcut; ancak genel akış korunmuş.

Etkileyicilik – 19 / 20
Son bölüm güçlü bir kapanış sağlıyor.

Toplam Puan: 91 / 100

Vesselam.

Gece karanlık değildir;
insan kendi ışığını aradığı için karanlık görünür.

Affını fısıldayan kalp, sabahı geceden önce bulur.
Etkili Yorum
Ali Rıza  Coşkun
Ali Rıza Coşkun, @alirizacoskun
15.2.2026 20:17:55
5 puan verdi
“Kendine Emanet Gece” şiiriniz, karanlıkla yapılan içsel bir yolculuğu derin imgelerle anlatıyor. Özellikle “Bazı yolculuklar var ki varmak için değil, kaybolmanın sesini duymak için yapılır” dizesi, şiirin özünü ve felsefi boyutunu çok etkileyici biçimde yansıtıyor. Gece, karanlık, gölge ve rüzgâr gibi semboller, insanın kendi içindeki yüzleşmesini ve affa doğru yürüyüşünü güçlü bir atmosferle kurmuş.

Kısacası, eseriniz hem bireysel bir içsel hesaplaşmayı hem de karanlığın içinden doğan ışığı anlatan, derinlikli ve düşündürücü bir şiir olmuş. Kaleminize sağlık.
ASIKLUZUMSUZ
ASIKLUZUMSUZ, @asikluzumsuz
15.2.2026 19:51:20
5 puan verdi
Merhaba değerli dost, değerli şair
Kutlarım yazdıran yüreğini, kalemini ve eserini
Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin hep güzel olsun
Şiirle kal, sevgiyle kal, dostça kal, sağlıkla kal, hoşça kal
Güneşin Kızı Zehra
Güneşin Kızı Zehra, @gunesinkizi1
15.2.2026 19:38:30
5 puan verdi
Yüreğinize sağlık değerli şairen. Mükemmel bir eser okudum. Tebrik ederim. Selam ve sevgilerimle , esenlikler dilerim.
Ebuzer Ozkan
Ebuzer Ozkan, @ebuzerozkan
15.2.2026 19:18:45
5 puan verdi
Yüreğinize ve kaleminize sağlık. Her zamanki gibi etkileyici ve derin bir şiirdi. Okurken duygulandım ve keyif aldım. Böyle güzel eserler okumak her zaman büyük bir zevk. Yüreğinize sağlık, saygılar, selamlar.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL